II Foro La energía que viene

Pregunta a nuestros ponentes

1. ¿Cómo pretenden las empresas compaginar: interés económico con la salvaguarda del medio ambiente?

2. Bos días/ buenos días

   Son conocedores del rechazo que hay en las zonas rurales de toda España a la implantación, en los pueblos, de plantas de biogás o biometano. Recordarles que el pasado fin de semana 9 y 10 de mayo hubo numerosas manifestaciones organizadas por plataformas de vecinos para protestar y oponerse al modelo de fábricas de biogás que se pretenden implantar a lo largo del rural de nuestro país. No sólo en Galicia. Además de la numerosa manifestación que se celebró en el municipio de A Laracha, hubo convocadas manifestaciones en el mismo fin de semana en otros territorios como Toledo y Navarra, dónde participaron más de una treintena de plataformas de vecinos organizados que se posicionan encontra de éste modelo poco justo con la transición ecológica, una transición que hoy se está debatiendo en éste foro. No nos vale que en terrenos catalogados como rústicos se permitan implantar plantas de Biogás como la que pretenden poner en nuestra parroquia de Soandres, municipio de A Laracha. Este es un problema común a lo largo del país. Es un problema de diseño y de modelo de economía circular poco justo. Dónde sólo ganan las empresas gasistas en éste caso, y dónde la otra parte, la comunidad de ciudadanos que vivimos en éstas zonas rurales lo perdemos todo. Perdemos calidad de vida, perdemos medio ambiente, perdemos nuestras aguas potables, perdemos el valor de nuestros patrimonios tanto inmuebles como rústicos, perdemos nuestra salud y perdemos la posibilidad de vivir en nuestro territorio verde y natural.

   Una vez planteada la situación que se está a vivir en la mal llamada España vaciada, que no nos consideramos así, éste término denigra la imagen de unidad de los pueblos de éste país. De los pueblos sale el sustento, los alimentos para cubrir lo más esencial para la vida humana. Así que por favor, queremos un cambio de leyes y queremos que no se hagan “mal lavados verdes” para justificar una falsa transición ecológica. Qué piensan hacer al respecto? Son conscientes del malestar que están generando en los pueblos? Hasta dónde tienen competencia para revertir ésta situación?
   Si los residuos se deben tratar en origen, ustedes pudieran considerar que los polígonos industriales tuvieran su propia central / fábrica de biogás? Se garantizaría el km cero, menos CO2 a la atmòsfera sin necesidad de trasladar los residuos en camiones en trayectos de más de 10 km -20 km por ejemplo.
   Isto parece mais un negocio e non unha solución para vivir nunha economía circular xusta e real, isto é ó que pedimos: para unha transición ecolóxica é necesario un novo modelo de economía circular mais xusto e real para todos e todas, onde se teña en conta as comunidades de personas que habitamos os territorios, neste caso o rural galego e o rural do país adiante.

   Moitas gracias.

   Disfruten do foro e que sexa productivo para mellorar e coidar o planeta no que habitamos os humáns. Sempre polo ben común.

3. Como industria láctea, contamos con una materia prima clave para la economía circular: el aprovechamiento de residuos orgánicos para generar biogás. ¿Cómo va a incentivar el nuevo modelo energético gallego la creación de plantas de biometano que permitan a la industria láctea autoabastecerse y, al mismo tiempo, reducir la huella de carbono de nuestras granjas?

4. Para os cargos políticos:
   Como é posible que permitan que se instalen macroplantas de biometano xunto ás aldeas, cando xa o Decreto 2414 establecía en 1961!!! unha distancia mínima de 2 km para actividades insalubres, nocivas e perigosas e mesmo a Dirección Xeral de Saúde Pública de Castela – A Mancha considera totalmente insuficiente unha distancia de 2 km?

5. Como se pode falar de economía circular en relación ao biometano, cando:

   1) A economía circular resúmese nas 3 erres: reducir, reutilizar e reciclar, pero por esta orde. É dicir, o primeiro é reducir os residuos. E a industria do biometano non lle interesa reducir os residuos, necesítaos, vive deles, incentiva a súa produción.

   2) Segundo a normativa sobre residuos:
   a) Débese priorizar a reutilización á valorización enerxética porque é a mellor opción ecolóxica.
   b) É importante facilitar a recollida separada dos residuos (e a industria do biometano mestura os que xa estaban separados)
   c) Os residuos débense tratar en orixe. Por iso as plantas de autoconsumo non xeran rexeitamento social, xa que tratan os residuos que xa hai nese lugar, non levan 100.000 toneladas a un lugar no que había cero residuos.

6. Poderíannos explicar por que no canto de subvencionar o biogás en pequenas plantas de autoconsumo se está promovendo con fondos públicos a inxección en rede do biometano cando é incompatible coa xerarquía de eficiencia enerxética da Directiva 2023/1791, posto que supón o desvío do mesmo cara a sectores perfectamente electrificables.

   Terá algo que ver o seguinte:

   1) Un informe de Facenda cifra en casi un millón de euros a cantidade que o despacho do exministro Cristóbal Montoro (PP), cobrou entre 2011 e 2020 das empresas gasísticas, presuntamente por impulsar modificacións lexislativas no favor destas.
   Segundo publica El Mundo, a raíz da análise dos correos e actas do despacho intervidas na causa, compróbase que as gasísticas investigadas eran “conscientes, pagaban e vanagloriábanse moito antes” de obtelo pactado.

   2) A patronal do gas fichou a Acento, a consultora de Pepe Blanco (PSOE) e Alfonso Alonso (PP) para conseguir das administracións públicas españolas e europeas unha regulación favorable aos gases renovables (bio?metano, hidróxeno “verde”), ás caldeiras de gas e garantir retribucións para as redes de gas.

   A potencia eléctrica instalada en España é de 147GW para un consumo medio de 27,5 GW (con picos puntuais de 40 GW) e en lugar de promover a electrificación da calefacción doméstica, a auga quente sanitaria e a industria de baixa temperatura, onde os sistemas máis eficientes e limpos son as bombas de calor ou a enerxía solar térmica, pretenden que sacrifiquemos os nosos pobos para a industria do biometano, mentres planifican exportar o excedente de electricidade (coas conseguintes perdas no transporte) a Italia e Irlanda mediante xigantescos cables submarinos, coma se en Italia non alumase o sol e en Irlanda non soprase o vento.

7. Para o señor de Naturgy:
   As plantas que nos pretenden impoñer, herméticas, sen cheiros e coas últimas tecnoloxías, son como a que comezou o seu funcionamento no 2025 en Utiel, onde os residuos pestilentes saen da planta e percorren as rúas.

8. Vivirían vostedes ou criarian os seus fillos cerca dunha planta de biometano que procesa 100000 toneladas de residuos o ano

9. Como pretenden que creamos que a industria do biometano vai investir en tecnoloxía e mantemento da mesma para evitar os cheiros á poboación cando non existe unha normativa específica nin no ámbito estatal nin autonómico que estableza límites á contaminación odorífera?
   Existe unha norma técnica UNE de calidade do aire relativa á contaminación por cheiros, “pero non é obrigatoria”. Así que a indefensión da poboación unha vez instalada a planta sería absoluta.

10. Como se pode afirmar que o biometano descarboniza cando depende dun continuo transporte de residuos en camións diésel e de xurros da gandeiría intensiva xerados alimentando ao gando con pensos a base de millo procedente dos EE.UU. e soia cultivada en Sudamérica, a miúdo en zonas deforestadas da Amazonia?

    E despois a carne expórtase a países como China, que é o principal importador do porcino de España.

    E segundo o estudo sobre as emisións da cadea de subministración do biogás xerado mediante as tecnoloxías máis comúns nesta industria, realizado por Semra Bakkaloglu e colaboradores os perfís de emisións son similares aos do petróleo e o gas natural e as emisións de metano desta industria poderían ser máis de dúas veces maiores do estimado anteriormente.

    É dicir, o biometano non descarboniza nada, só encabroniza á veciñanza dos pobos onde pretende instalarse.

    Tal e como sinalan a Oficina Europea do Medio Ambiente, ademais doutras organizacións como a Axencia de Investigación Ambiental, Deutsche Umwelthilfe ou a Fundación Changing Markets “o biogás é un cabalo de Troia fósil, vendido como unha solución verde pero que, en realidade, obriga á UE a seguir dependendo do gas e fomenta a “industrialización da gandería” e a súa “expansión acelerada e sen control na UE corre o risco de consolidar a contaminación” “e incumprir os obxectivos climáticos» ao non estar apoiada por análises ambientais sólidas.

    O propio Tribunal de Contas Europeo, indica nun informe sobre a biomasa e o “biogás”, que “o marco político da UE para a enerxía renovable non aborda totalmente os riscos medioambientais e socioeconómicos da bioenerxía para as zonas rurais. A bioenerxía non é sinónimo de enerxía sostible”